Corrie
"Honger hebben is vreselijk"

Corrie maakte als kind van zes jaar de hongerwinter mee. Samen met haar ouders, vier broertjes en vier zusjes woonde zij in de Amsterdamse buurt de Jordaan. Haar ouders waren arm. Er was geen geld voor eten en kolen. In februari 1945 maakte fotograaf Marius Meijboom een serie foto’s van het gezin. In ruil daarvoor gaf hij hun brood en een aantal kinderhemdjes. De foto’s zijn gemaakt om de Nederlandse regering in ballingschap te informeren over de noodsituatie in bezet gebied.

De bevrijding volgde op een winter van kou en honger

In september 1944 deed Radio Oranje vanuit Londen de oproep aan het Nederlandse spoorwegpersoneel om te gaan staken. De opzet was het Duitse treinvervoer stil te leggen en daarmee het geallieerde offensief bij Arnhem te steunen. De doorbraak naar Arnhem mislukte. Zuid-Nederland werd weliswaar bevrijd, maar het westen en noorden van het land bleven bezet. Het spoorwegpersoneel bleef ondergedoken, waardoor er geen vervoer van brandstof en voedsel meer mogelijk was naar de steden in het westen. In januari trad de vorst in, waardoor het transport per schip ook geblokkeerd werd. Het leidde tot barre kou en regelrechte hongersnood. Alles wat brandbaar was werd opgestookt in noodkacheltjes. Scholen sloten hun deuren door gebrek aan brandstof. Op gammele fietsen, met kinderwagens en handkarren trok de bevolking erop uit om voedsel bij de boer te halen. Kinderen stonden uren in de rij bij de gaarkeukens. In die winter stierven 20.000 mensen de hongersdood. De redding kwam eind april 1945. De geallieerden voerden voedseldroppings uit boven hongerend bezet gebied. Het was de voorbode van de bevrijding. Het noorden en oosten van Nederland waren al bevrijd toen de Duitse troepen op 5 mei capituleerden. De feestende bevolking stak de vlag uit en haalde de geallieerde soldaten als helden binnen. Uitgejoeld door omstanders werden NSB’ers opgepakt. Na vijf jaar was Nederland eindelijk vrij.