Zeeland in de oorlog:
De Tweede Wereldoorlog heeft diepe sporen achtergelaten in Zeeland. Na de overgave van het Nederlandse leger, op 15 mei 1940, ging de strijd in Zeeland nog enkele dagen door. Met het Duitse bombardement op Middelburg, dat een groot deel van het centrum wegvaagde, eindigde het oorlogsgeweld. Voor de Duitsers was Zeeland van strategisch belang. Elfduizend Duitse militairen waren in de provincie gelegerd en meestal bij particulieren ondergebracht. Langs de kust verschenen imposante verdedigingswerken. Al snel werd Zeeland Sperrgebiet; een verboden gebied voor wie niet in de provincie woonde. Ondanks het betrekkelijke isolement waarin de bevolking leefde en de aanwezigheid van de Duitse militairen, waren de afgelegen boerderijen een goede plek om onder te duiken. Vooral mannen die de gedwongen arbeid in Duitsland wilden ontduiken, vonden er een relatief veilig onderkomen. De laatste oorlogsmaanden leefde de Zeeuwse bevolking in angstige spanning. Vanaf september 1944 vonden de geallieerde bevrijdingsoperaties plaats, die veel burgers en militairen het leven kostten. Op 3 oktober 1944 bombardeerden geallieerde vliegtuigen de dijken op Walcheren en kwam een groot gebied onder water te staan. De vooraf gewaarschuwde bevolking zocht een veilig heenkomen. Duitse troepen bleven fel tegenstand bieden. Zeeuws-Vlaanderen kwam als eerste gebied in geallieerde handen. Begin november viel de beslissing: op 6 november bereikten de Britten Middelburg. Twee dagen later werd de rest van Walcheren bevrijd. Schouwen-Duiveland bleef nog tot 1945 bezet.