|
Epositie 'Oorlogskind' definitief beëindigd
In de tentoonstelling vertelden de ‘oorlogskinderen’ van toen hun verhaal. Dat deden ze ondermeer aan de hand van een object, een voorwerp, document of een foto uit de oorlogsjaren waaraan speciale herinneringen zijn verbonden. De voorweropen of afbeeldingen zijn een tastbaar verleden geworden, die vorm geven aan de gebeurtenissen van destijds. Belangrijk onderdeel van de tentoonstelling waren de veertien korte filmportretten van de ‘hoofdpersonen’.
Prinses Margriet gaf in Amsterdam op 21 maart 2005 het startsein voor de toernee van de tentoonstelling, waarna de tentoonstelling, beginnend in Leeuwarden, in het hele land te zien was. Prins Willem Alexander bezocht op 5 mei 2005 de expositie in Den Bosch. De rondreis werd in de zomer van 2006 beëindigd in de Erasmuskerk te Rotterdam. Ruim tweeënhalf jaar stond ‘Oorlogskind’ vervolgens opgesteld in het Nationaal Oorlogs- en Verzetsmuseum Overloon / Libertypark. Ongeveer 130.000 mensen, onder wie veel schoolkinderen, hebben de expositie gezien.
De pers over ‘Oorlogskind’
‘een imposante tentoonstelling’ (Algemeen dagblad)
‘Een expositie die aanspreekt … Bij de verhalen die je kent uit de boeken, is een gezicht gekomen. Daardoor dringt veel meer tot je door wat er allemaal gebeurd is in de oorlog’ (Friesch Dagblad)
‘De oorlog had veel gezichten en dus ook die van kinderen in alle soorten en maten laat de tentoonstelling zien. … “Oorlogskind” is een schitterende serie geworden, van honderdtachtig foto’s uit de eigen NIOD collectie’ (De Volkskrant)
‘De beste manier om de complexiteit van de oorlogservaringen te beklemtonen, is door de oorlog een gezicht te geven. De expositie besteedt veel aandacht aan de gevolgen van de oorlog voor kinderen, waarin de oudere bezoekers zich zullen herkennen.’(Historisch Nieuwsblad)
‘’ De zeventigers van nu hebben de oorlog heel bewust meegemaakt. Hun verhalen over wat ze als kind hebben meegemaakt spreken ook een jong publiek aan.’ (Trouw)
‘Unieke belevenissen. De tentoonstelling richt zicht op alle facetten van kinderen in de tweede Wereldoorlog, hoe kinderen de oorlog hebben beleefd en hoe zij de jaren daarna de draad weer oppakten’ (Reformatorisch Dagblad)
‘Er is niet één geschiedenis van de tweede Wereldoorlog, er zijn er net zo veel als dat er verhalen zijn. De gekozen vertellers vertegenwoordigen verschillende kanten van de oorlog’ (Spits)
|
|
