|
Toespraak Prinses Margriet
“Oorlogskind” Beurs van Berlage, 21 maart 2005
Dames en heren,
U heeft vast wel al enkele foto’s gezien. Die ogen: zij kijken ons ieder persoonlijk aan.
De oorlog krijgt een gezicht en een naam. Van kinderen die hadden moeten lachen, spelen, dromen,
die gewoon vrolijk en ondeugend hadden moeten zijn.
Steeds meer treffen oorlogen onschuldige burgers, die part noch deel hebben aan de vijandelijkheden.
In de Eerste Wereldoorlog waren 90% van de slachtoffers militairen. In de huidige conflicten en oorlogen zijn 90% van de slachtoffers onschuldige burgers, onder hen veel kinderen. Kinderen die het meest kwetsbaar zijn en aangewezen op onze zorg en bescherming.
En wanneer kunnen we daar beter aandacht voor vragen dan in dit jaar, als wij na 60 jaar de bevrijding van de Tweede Wereldoorlog herdenken.
U zult begrijpen dat dit onderwerp mij vanuit mijn functie bij het Rode Kruis zeer ter harte gaat.
Het Rode Kruis is immers bij uitstek de organisatie die hulp en bescherming biedt aan slachtoffers van oorlogen en conflicten.
Het helpt gewonde kinderen, kindsoldaten, kinderen in gevangenschap, en kinderen die hun ouders zijn kwijtgeraakt. Het helpt medisch, materieel en geestelijk .
Het helpt de getraumatiseerde kinderen tijdens en na de oorlog.
Na de verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog hebben we steeds weer gezegd: dit mag nooit meer gebeuren. Deze foto’s zouden tot de geschiedenis moeten behoren.
U en ik weten dat de werkelijkheid helaas anders is.
Deze tentoonstelling is uiteraard geen blije tentoonstelling.
Maar ook niet alleen een sombere. De oorlogskinderen van toen zijn immers de ouderen van nu.
Wij zien hoe 14 kinderen hun oorlogservaringen een plaats hebben gegeven in hun leven.
De herinneringen hebben ook na de bevrijding onmiskenbaar invloed gehad op hun verdere leven.
Het lijden van kinderen in oorlogen is groot, maar onvoorstelbaar groot is ook hun overlevingsdrang.
Ik citeer een lied, gericht tot de strijdende partijen:
“give the children back their childhood and
do not to hide the sun with your planes and do not shatter
their dreams with your bombs. Children are born to dream”.
Misschien kunnen wij helpen om, zoals iemand onlangs zei:
To make their scars into stars!
|
|
